موجيم و وصل ما، از خود بريدن است... ساحل بهانه‏اي است، رفتن رسيدن است

تا شعله در سريم، پروانه اخگريم... شمعيم و اشک ما، در خود چکيدن است

ما مرغ بي‏پريم از فوج ديگريم... پرواز بال ما، در خون تپيدن است

ما هيچ نيستيم، جز سايه‌اي ز خويش... آيين آيينه، خود را نديدن است

بي درد و بي غم است، چيدن رسيده را... خاميم و درد ما، از کال چيدن است

قيصر امين پور