روزهاي آخر سال با همه شلوغي و کسل کنندگي‏اش، براي مطبوعاتي‏ها همراه با اتفاقات جالبي است که مهمترين‏اش، چاپ ويژه‏نامه‏هاي نوروزي است. ويژه‏نامه‏هايي خوش و آب رنگ که توصيه مي‏کنم ديدن‏شان را از دست ندهيد. يکي ‏ويژه‏نامه‏هاي همشهري است که زحمت‏اش را رسالت بوذري کشيده و هم سرمقاله خوبي برايش نوشته و هم دوبيتي‏هاي شهرام شکيبا در آن، خواندني است؛ دوستان ديگري هم آنجا نوشته‏اند که دست‏شان درد نکند. ديگر ويژه‏نامه‏ نوروزي سروش است که با گرافيک خوب سيد عليرضا ميرزا مصطفي و کاعذ مرغوب‏اش، بسي جالب توجه است. ويژه‏نامه‏هاي جام‏جم و شرق و قدس (به همت بهروز فرهمند و همراه با يادداشت تازه و زيبايي از استاد سيدمهدي‏شجاعي) و پاس‏جوان و اعتماد‏ملي را هم حتما بايد ديد و بايد به همه‏شان خسته نباشيد گفت...

اما نکته‏اي کمي خود را به رخ مي کشد و آن هم شباهت فراوان اين ويژه‏نامه‏هاست به هم، به خصوص آن‏ها که عطر و طعم سياسي‏شان بيشتر است؛ صرف نظر از صفحه‏آرايي مناسب و برخي مطالب خلاقانه (و صد البته يادداشت‏ها، گزارش‏ها و مصاحبه‏هايي که براي هر کدام‏شان تلاش فراواني شده است) نوع ترکيب‏بندي مطالب و موضوعات و ادبيات، تا حدي يکسان شده که در برخي موارد مي‏توان سوژه ويژه‏نامه بعدي را حدس زد! و حتما اين نکته پاسخي روشن دارد که محدوده موضوع مشترک به ناچار ترکيب مشابه را موجب مي‏شود. پاسخي که بايد درباره‏اش بيشتر تامل کرد، شايد راه حل‏هايي داشته باشد.

تذکر: تقريبا به دليل حجم بالا، بعيد است بتوانيد اين ويژه‏نامه‏ها را در سايت‏شان ببينيد!