باز هم سقوط، باز هم ترديد

هواپيمايي که صبح دوشنبه در اروميه متلاشي شد، سرنشينان عادي اي را با خود حمل نمي کرد؛ نه آنکه خون آنها رنگين تر و جانشان با ارزش تر باشد، بلکه همه آنان در رديف مشهورترين و پرسابقه ترين چهره هاي نظامي کشور به شمار مي رفتند. آن هم در راس يک نيروي استراتژيک: نيروي زميني سپاه.

سقوط فالکون يادآور شهادت فرماندهان ارشد نيروي هوايي ارتش در يک دهه قبل است. هواپيمايي که در اصفهان، آتش گرفت و جان ستاري و چند فرمانده مهم ديگر را گرفت. حالا دوباره ماجرا تکرار شده است و ابري متراکم از ابهامات بر همه جا سايه افکنده است.

اول. مطابق يک قانون نوشته و نانوشته، پس از آنکه هواپيماي حامل فرماندهان ارتش در ابتداي جنگ و در نزديکي تهران سقوط کرد و کشور را در آن شرايط بحراني، شوک زده کرد، تردد جمعي فرماندهان عاليرتبه نظامي در يک هواپيما، ممنوع بوده و چنين پروازي، اجازه بلند شدن ندارد. اين مهمترين پرسشي است که در هنگام سقوط هواپيماي شهيد ستاري، به ميان کشيده شد و پاسخي نيز دريافت نکرد. حالا فرمانده نيروي زميني سپاه ، مسئول اطلاعات نيروي زميني سپاه، فرمانده  لشگر 27 محمد رسول‌الله(ص)، فرمانده عمليات نيروي زميني سپاه، فرمانده توپخانه نيروي زميني سپاه و... همگي بر جت فالکنو سوار بوده اند و آن پرسش دوباره در ميان است.

دوم. نقص فني هر دو موتور، علت اصلي سقوط اعلام شده است. با اين همه اين علت نمي تواند رافع نگراني ها و دلمشغولي هاي افکار عمومي باشد. آن هم در موقعيتي که يک هواپيماي ديگر نظامي (سي.130 ارتش) در حدود يک ماه پيش سقوط کرد و هنوز پرونده آن مفتوح و پرسشها برجاست؛ سالي پيشتر هم هواپيماي حامل جمعي از نيروهاي سپاه در ارتفاعاتي نزذيک کرمان سقوط کرد. گرچه محدوده مربوط به نيروهاي نظامي است ولي همين مساله، که در پيوندي ناگسستي با امنيت ملي است، حساسيتها و دغدعه ها را دو چندان مي کند.هواپيمايي که به يکباره دو موتورش از کار مي افتد، چندان هواپيماي سالمي به نظر نمي رسد که بتوان بدان اجازه پرواز داد.

سوم. فرماندهان شهيد فالکون سپاه، در رديف چهره هاي برجسته اي بودند، که در آمدن و رفتن و جابجايي شان، موجب تحولات بسياري است. مرداني صاحب تجربه، که در پستهاي کليدي شان از بازوان اصلي حفظ امنيت شناخته مي شدند. افسوس خوردن چاره کار نيست، چه در اثر همين سهل انگاريها جانهاي بسياري از عزيزترين نيروهاي اين مرز و بوم، فدا شده است. ستاري، صياد شيرازي، لاجوردي و حالا کاظمي و سليماني و حنيف و... يادمان باشد، فرصتها اندک است و نيروها محدود؛ يک فرمانده معتمد و عاليرتبه نظامي، محصول چند روز و ماه نيست، سالها فرصت طلبيده و تجربه اندوخته است و رفتن اش بسيار پرهزينه است.

حضرت روح الله فرمود: با رفتن يک خدمتگزار خللي در صفوف آهنين ملت وارد نخواهد شد. اين تقدير هميشه انقلاب بوده و بي ترديد، جاي آنها را مرداني راست قامت و محکم، پر خواهند کرد.