سوگواران خموش

سوگواران تو امروز خموشند همه/ که دهان هاي وقاحت به خروشند همه

گر خموشانه به سوگ تو نشستند، رواست/ زان که وحشت زده حشر وحوشند همه

آه از اين قوم ريايي که درين شهر دو روي/ روزها شحنه و شب باده فروشند همه

باغ را اين تب روحي به کجا برد که باز/ قمريان از همه سو خانه به دوشند همه

اي هران قطره ز آفاق هران ابر، ببار!/ بيشه و باغ به آواز تو گوشند همه

گرچه شد ميکده‌ها بسته و ياران امروز/ مهر بر لب زده وز نعره خموشند همه

به وفاي تو که رندان بلاکش فردا/ جز به ياد تو و نام تو ننوشند همه