سال که به کمر کش ۱۶ آذر يا ۱۸ تير ميرسد، بعضيها شاخکهاشان ميجنبد و راهشان را کج ميکنند طرف خيابان انقلاب يا کوي دانشگاه. گويي قرارشان اين است تا ساعتي خيابانها را شلوغ کنند و راهبندان راه بياندازند و شعارهاي ضدحکومتي سر دهند و خودشان و ديگران را خسته کنند و بروند خانههاشان. اين شايد سادهترين تعبير درباره اتفاقات ديروز دانشگاه باشد. دخترها و شعارهاشان را روي مقواهاي قرمز نوشته و آمده و ساعتي با مشتهاي گره کرده، بالا و پايين رفته و خلاص. بدبينانهاش، توطئهبيني است و خوشبينانهاش، آدمهاي وارفتهاي که تمام شعورشان در استهزا کردن ديگران اس. گاهي چه خندهدار ميشود واژه مضحک دانشجو.
... شايد هم بايد تن داد به اين زمانه و آدمهايش...
