تئوري‌پردازان رسانه‌ها، سال‌هاي دهه چهل ميلادي را که پاي واعظان (در آمريکا) به تلويزيون گشوده شد، يک مقطع مهم در فضاي رسانه‌هاي دين‌مدار توصيف کرده‌اند؛ و بدين ترتيب شايد اتفاقي را که در شب عيد سعيد فطر در سيما افتاد، بتوان يک تحول تازه در ارتباط رسانه‌ها و دين ناميد. دوشنبه شب، در برنامه جزر و مد شبکه سه (که طي امسال و پارسال برخي از دوستان شرف حضور در آن به هم رسانيده‌اند و مي‌خواستم لينک وبلاگ‌هاشان را بگذارم و به دلايلي منصرف شدم)، يک عقد واقعي به صورت پخش زنده نمايش داده شد؛ جايي که من بودم، مملو از جمعيت بود و صداي تلويزيون نمي‌رسيد، اما معلوم مي‌شد که دو سه نفر از خانواده‌هاي طرفين آمده‌اند و يک روحاني هم، و در حضور مجري برنامه، زوج جوان در پشت حصار مجازي سيما، راهي خانه بخت شدند. هر چند که به قول دوستي، عروس خانم پشت فايروال (firewall) گير کرده بود، ولي بر خلاف تمام ازدواج‌هاي تصويري که تاکنون ديده‌ بوديم، اين يکي خيال نبود؛‌ هر چند براي ما بينندگان مجازي نمي‌نمود. تا شايد روزي اين اتفاق در کتب ارتباطات، به عنوان يک تحول رسانه‌اي ثبت شود...